küfür eden kadın

hoş olmayan, samimi olmayan, sadece itici olan kadındır.

iticiliği ettiği yerin gereksizliği ile aynı derece olan kadın. zaten küfür itici bir eylem iken bir de seksizm içeren kadını aşağılayan küfürleri kadınların etmesi üzücü geliyor.

küfretmenin cinsiyeti olduğunu düşünenlerin "bir kadının ağzına hiç yakışmıyor" diyerek toplumsal cinsiyet kalıplarıyla yaklaştığı kadın türüdür. sanki küfür etmek erkeklere doğuştan gelen estetik bir hakmış gibi, bir kadın sinirlendiğinde veya günlük konuşmasında argo kullandığında anında "varoşlukla" veya "iticilikle" suçlanır. küfürün kendisi dilsel bir deşarj mekanizmasıdır; bu deşarjı kimin, hangi kelimelerle yaptığı cinsiyetinden bağımsız olarak tamamen kişinin o anki öfke, samimiyet veya üslup seviyesiyle ilgilidir.

toplumun dayattığı o sahte "hanım hanımcık kız" rolünü elinin tersiyle itmiş, yapay nezaket kurallarına meydan okuyan, sarsılmaz bir özgüvene sahip entelektüel kadın profili. bu kadınlar içindeki öfkeyi, neşeyi ya da şaşkınlığı yapay kibarlık filtrelerinden geçirmeden, olduğu gibi ve en vurucu kelimelerle dışarı vururlar. gizli kapaklı entrikalar çeviren, pasif-agresif triplerle ömür çürüten tiplerin yanında, niyetini ve duygusunu tek bir okkalı kelimeyle masaya koyan bu filtresiz kadınlar adeta bir vizyon vahasından fırlamış gibidir. samimiyet arayan modern insanın sığınacağı tek limandır.