patavatsızlık

dobralık ile arasında ince bir çizgi olan, o çizginin aşıldığında oluşan, gerçeği veya bir fikri yerinde ve zamanında, uygunsuz bir zamanda söyleme durumudur. çok sinir bozucu olduğu gibi bir de bunu yapanlar, "ben böyleyim tavırlarıyla" can sıkıcılıkta double point alırlar.

patavatsızların en büyük özelliği en uygunsuz zamanda "susmalarıymış", gözlerim yaşardı. o zaman mahalledeki her şeye burnunu sokan teyzeler aslında birer sessizlik abidesi. patavatsızlık bir şeyi söylememek değil; nerede, neyi, nasıl konuşacağını bilemeyecek kadar sosyal zekadan mahrum olmaktır. "içim dışım bir" ayağına yatan kaba tiplerin uydurduğu tanım anca bu kadar olur zaten.