küfretmenin cinsiyeti olduğunu düşünenlerin "bir kadının ağzına hiç yakışmıyor" diyerek toplumsal cinsiyet kalıplarıyla yaklaştığı kadın türüdür. sanki küfür etmek erkeklere doğuştan gelen estetik bir hakmış gibi, bir kadın sinirlendiğinde veya günlük konuşmasında argo kullandığında anında "varoşlukla" veya "iticilikle" suçlanır. küfürün kendisi dilsel bir deşarj mekanizmasıdır; bu deşarjı kimin, hangi kelimelerle yaptığı cinsiyetinden bağımsız olarak tamamen kişinin o anki öfke, samimiyet veya üslup seviyesiyle ilgilidir.
