Bir Cahit Sıtkı Tarancı şiiri.
Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider.
Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?
Benim mi Allahım bu çizgili yüz?
Ya gözler altındaki mor halkalar?
Neden böyle düşman görünürsünüz;
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?
Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim:
Nerde o günler, o şevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben değilim
Yalandır kaygısız olduğum yalan.
Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;
Hatırası bile yabancı gelir.
Hayata beraber başladığımız
Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;
Gittikçe artıyor yalnızlığımız.
Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış.
Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!
Her yıl biraz daha benimsediğim.
Ne dönüp duruyor havada kuşlar?
Nerden çıktı bu cenaze? Ölen kim?
Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar.
N'eylersin ölüm herkesin başında.
Uyudun uyanamadın olacak
Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak.
Taht misali o musalla taşında.
Otuz Beş Yaş
"yaş otuz beş yolun yarısı eder" diyip 46 yaşında dünyadan göçen cahit sıtkı tarancının en bilinen şiiri.
esasen bu şiirde anlatılmak istenen yaşın niceliği değil, niteliğidir. keza bunu 56 yaşında ölen danteyi örneklendirmesinden de anlayabiliriz.
tarancının anlatmak istediği şey, kişinin 35 yaşına geldiğinde hayat düzenini, sorunlarını, kişiliğini ve karakterini artık oturtması, yaş bilincinin gelmesi ve artık geçmişe uzaktan bakabilecek kadar ilerlemiş olmasıdır. tarancıya göre 35 yaş bir yaşlanma metoforudur ve direkt olarak 35 yaşı anlatmaz bu söylem, hayatın diğer yarısına geçen bir tür eşikten bahseder bu şiirde.
esasen bu şiirde anlatılmak istenen yaşın niceliği değil, niteliğidir. keza bunu 56 yaşında ölen danteyi örneklendirmesinden de anlayabiliriz.
tarancının anlatmak istediği şey, kişinin 35 yaşına geldiğinde hayat düzenini, sorunlarını, kişiliğini ve karakterini artık oturtması, yaş bilincinin gelmesi ve artık geçmişe uzaktan bakabilecek kadar ilerlemiş olmasıdır. tarancıya göre 35 yaş bir yaşlanma metoforudur ve direkt olarak 35 yaşı anlatmaz bu söylem, hayatın diğer yarısına geçen bir tür eşikten bahseder bu şiirde.
Giriş yaparak entry girebilirsiniz.