#üretim

Sıvıların dar boşluklarda (boyanın fırça kılları arasında veya ahşap damarlarında) yerçekimine karşı hareket etme yeteneğidir.

Farklı iki malzemenin (yapıştırıcı ve yüzey) moleküler düzeyde birbirini tutma kuvvetidir.

Malzemeye renk veren çözünmeyen parçacıkların dağılımıdır. Işık haslığı ve opaklık değerlerini belirler.

Yüzeydeki mikroskobik pürüzlerin aşındırıcılar yardımıyla giderilerek pürüzsüz ve yansıtıcı bir yüzey elde edilmesi işlemidir.

Üretimde kullanılan sıvıların (boya, epoksi) akmaya karşı gösterdiği dirençtir. Uygulama yöntemini (fırça, sprey, döküm) doğrudan etkiler.

Metal yüzeylerin (bakır, bronz) oksidasyon sonucu zamanla aldığı doğal veya kimyasal yolla oluşturulan renkli koruyucu tabakadır.

Hayvansal liflerin (yün) nem, ısı ve sürtünme etkisiyle mikroskobik pullarının birbirine kenetlenerek dokusuz bir yüzey oluşturmasıdır.

Pamuklu ipliklerin gergin haldeyken sodyum hidroksit ile işlenerek parlaklık, mukavemet ve boya tutma kapasitesinin artırılmasıdır.

Dokuma veya örgü işlemlerinde ipliğin çekme kuvvetidir. Düzgün bir yüzey dokusu için sabit tutulması bilimsel bir gerekliliktir.

Üretilen bir objenin kendi ağırlığı veya üzerine binen sabit kuvvetler altında gösterdiği direnç kapasitesidir.

Bir vida veya cıvatanın sıkılması sırasında uygulanan döndürme kuvvetidir. Malzemenin yapısal bütünlüğü için doğru tork değerinde sıkılması gerekir.

İki parçanın birleşme sıkılığını ifade eder. "Sıkı geçme" (interference fit) ve "boşluklu geçme" (clearance fit) gibi türleri vardır.

İki metal parçayı (genellikle elektronik bileşenler), erime noktası daha düşük olan bir dolgu metali (lehim) kullanarak birleştirme işlemidir.

Metal yüzeylerin (genellikle alüminyum) elektrokimyasal bir süreçle korozyona dayanıklı ve dekoratif bir oksit tabakasıyla kaplanmasıdır.

Üretilen bir parçanın teknik resimdeki ölçülerinden kabul edilebilir sapma miktarıdır. Hassas mekanik üretimlerde kritik öneme sahiptir.