patavatsızların en büyük özelliği en uygunsuz zamanda "susmalarıymış", gözlerim yaşardı. o zaman mahalledeki her şeye burnunu sokan teyzeler aslında birer sessizlik abidesi. patavatsızlık bir şeyi söylememek değil; nerede, neyi, nasıl konuşacağını bilemeyecek kadar sosyal zekadan mahrum olmaktır. "içim dışım bir" ayağına yatan kaba tiplerin uydurduğu tanım anca bu kadar olur zaten.
