ahlat ağacı

nuri bilge ceylanın yazıp yönettiği, doğu demirkolun başrolünü oynadığı cannes ödüllü 2018 çıkışlı sanat filmi. topluma entegre olamamış ve bu olamayışına entellektüel bir kılıf bulan, topluma üstten bakıp, kendini yücelten, üniversiteyi bitirip eve dönen öğretmen adayı sinanın, kendi kitabını çıkartma serüvenine ve bu süreçte yaşadığı değişim ve narsist zedelenmesinin verdiği çöküşüne şahit olduğumuz bir hikayeye sahip. film sonunda, kendi gerçekliğine hapsolmuş, aslında kendisi gibi entellektüel babasını anladığında ve yarım kalan hikayesini tamamlayıp, aslında özel biri olmadığını kabullendiğinde hikayesi bitiyor.

sözlükte "aslında özel biri olmadığını kabullenip pes etti" diye çok derin anlamlar yüklenen yapım. durum tam olarak öyle değil dostlar. sinan sıradanlığı falan kabullenmedi, sadece taşranın o boğucu döngüsüne en sonunda o da teslim oldu. zaten filmin kendisi de o taşra kasvetini izleyiciye birebir yaşatmak için üç saat boyunca bitmek bilmeyen entelektüel ağdalı diyaloglarla insanı hayattan soğutuyor. sinan'ın narsist çöküşünden ziyade, izleyicinin koltukta narsist felç geçirmesini anlatan kasvet silsilesi.