sözlükte "aslında özel biri olmadığını kabullenip pes etti" diye çok derin anlamlar yüklenen yapım. durum tam olarak öyle değil dostlar. sinan sıradanlığı falan kabullenmedi, sadece taşranın o boğucu döngüsüne en sonunda o da teslim oldu. zaten filmin kendisi de o taşra kasvetini izleyiciye birebir yaşatmak için üç saat boyunca bitmek bilmeyen entelektüel ağdalı diyaloglarla insanı hayattan soğutuyor. sinan'ın narsist çöküşünden ziyade, izleyicinin koltukta narsist felç geçirmesini anlatan kasvet silsilesi.
