genellikle sorunlu bir ailede büyümüş ebeveynlere sahip olan kimselerin yaşadığı, bazen bile isteye bazen ise hayatın doğal akışı içerisinde istemeden gerçekleştirdiği, ebeveyn-çocuk ilişkisinin kendi ekseninde değiş tokuşa uğramasıyla sonuçlanan olgudur.
Ebeveynlerinden iyi bir ebeveynlik görmemiş ve eksik büyüyen ebeveynler, içgüdüsel, çevresel deneyimler ve deneme yanılma yöntemiyle ebeveynlik yapar. Bu çoğu zaman başarısız kalır ve zamanla yetersizleşir. daha sonra artık bir yetişkin olan ve bilinçlenmiş evlatlarından geride kalırlar. bu durum doğrultusunda evlat, ipleri ele alıp ebeveyn rolünü alır ve kontrol mekanizması haline gelir.
