esnaflık

günümüzde, hala iyi, eski esnaf kültürünü koruyan, hakkıyla kazanç sağlayan, hem metoforik hem de gerçek olarak terazide yanlış yapmaktan korkan, ahilik üslubuyla yetişmiş esnaflar olsa da, gerek enflasyon odaklı maddi kaynak yetersizliği, gerek toplumun sermayeciliğin etkisiyle materyalistleşmesi, gerek toplumda ki ahlaki yozlaşmadan dolayı, genel itibariyle çok uzun bir süreçte, "ayakta kalmak için dolandır" felsefesi üzerine kurulmuş ve yozlaşmış bir meslek dalıdır. "bu, günü bitiriyim, yarın bakarız" anlayışı toplumu esnaftan uzaklaştırmış ve mimlemiştir. Bu genel görüşten dolayı esnaf kendi ayağına sıkmış ve müşteri sayısı azalmıştır.

esnaflıkta yaşanan, yozlaşma ve etik değerin bozulması, üslupsuzluk, türk yeşilçam sinemasında da kendini göstermiştir. kemal sunalın bir çok filminde, karakterize edilmiş çakal esnaf tiplemesi bu yozlaşmanın imgeselleştirilmesidir.