#yaşam

eski kitapların, dergilerin ve haritaların bir arada bulunduğu dükkanlardan yayılan o tozlu ve kağıdımsı aroma. insanı zamanın dışına çıkartan, dijital dünyanın soğuk piksellerinden kaçıp yaşanmışlıkların sıcaklığına sığınmak isteyenlerin en iyi bildiği o asil koku.

sıcak yaz günlerinin ardından geceleri esen, havayı hafifçe serinleten o tatlı esinti. balkonda veya açık havada otururken insanın tenine değdiğinde tüm günün hararetini ve yorgunluğunu alıp götüren, insana yaşadığını hissettiren o en ferahlatıcı doğa lütfu.

gece yarısından sonra şehrin son seferini yapan, genellikle yolcu sayısı az olan toplu taşıma aracı. loş ışıklarının altında eve dönmeye çalışan yorgun insanların yüzlerindeki o ortak tükenmişliği barındıran, günün bittiğini ilan eden o en hüzünlü hat.

karanlık odalarda gözü yormayacak şekilde hafif bir aydınlatma sağlamak amacıyla tasarlanmış düşük güçlü lamba. çocukken karanlığın içinden türeyen hayali canavarlardan bizi koruyan, odanın tavanına vuran o loş ışığıyla uykunun en güvenli limanı.

kış mevsiminin ardından havaların ısınmaya başladığı dönemde aniden bastıran, genellikle kısa süreli sağanak yağış. toprağa değdiği anda etrafa yaydığı o taze nebat kokusuyla insanın içindeki tüm karamsarlığı silip süpüren, doğanın o en neşeli uyanış şarkısı.

raylar üzerinde ilerleyen lokomotiflerin çevredekileri uyarmak amacıyla çıkardığı o tiz ve uzun ses. gecenin sessizliğinde uzaklardan kulak tırmalamadan duyulduğunda insana hep gidilmemiş yolları, geride bırakılan şehirleri ve yarım kalmış kavuşmaları hatırlatan o en melankolik melodi.

7.6 büyülüğünde deprem yaşayan ülke. Çok geçmiş olsun.

gece acıkıp mutfağa sızıldığında yüzünüze vuran, içeride yiyecek bir şey olmasa bile umutla bakmanızı sağlayan sarı aydınlatma.

teknolojinin gerisinde kalmış, her şeye "bizim zamanımızda" diye başlayan cümlelerle muhalefet olan yaşlı jenerasyon temsilcisi.

kişisel gelişim zırvalarıyla insanlara hayat dersi satmaya çalışan, her şeyi çözmüş gibi davranan modern zaman şarlatanı.