#tarım

Toprak yüzeyinden buharlaşma ve bitki yapraklarından terleme yoluyla atmosfere dönen toplam su miktarını ifade eden termodinamik bir süreçtir.

Suyun toprak gözeneklerinde veya bitki köklerinde yerçekimine karşı yükselme becerisidir; sulama sistemlerinin tasarımında kritik rol oynar.

(bkz: capillary action)
(bkz: kapiler etki)

Toprak kullanmadan, bitki köklerinin doğrudan besin eriyiği içeren su içinde veya inert bir ortamda (perlit, kaya yünü) yetiştirilmesi tekniğidir.

Toprak yüzeyinin organik (saman, ağaç kabuğu) veya inorganik materyallerle kaplanarak nem kaybının önlenmesi, sıcaklığın dengelenmesi ve yabancı ot gelişiminin baskılanmasıdır.

Toprağın belirli besin maddelerini tüketmesini önlemek ve zararlı döngüsünü kırmak amacıyla, aynı alana her yıl farklı aileden bitkilerin dikilmesidir.

(bkz: Ekim nöbeti)

İki farklı bitki parçasının (anaç ve kalem), vasküler dokularının kaynaşması yoluyla tek bir bitki olarak büyüyecek şekilde birleştirilmesidir.

(bkz: grafting)

Bitki yapraklarının altında bulunan ve gaz alışverişi (karbondioksit alımı, oksijen ve su buharı atımı) ile terlemeyi kontrol eden mikroskobik gözeneklerdir.

Bitkilerde su ve besin taşınmasını sağlayan ksilem (odun borusu) ve floem (soyluk borusu) dokularından oluşan iletim ağıdır.

Tohumun içindeki embriyonun uygun nem, sıcaklık ve oksijen koşullarında metabolik faaliyetlere başlayarak fideye dönüşmesi sürecidir.

(bkz: germinasyon)

Bitkilerin gün uzunluğuna (ışık alma süresi) bağlı olarak çiçeklenme veya uyku moduna geçme gibi fizyolojik tepkiler vermesidir.