saflık ve kontrol.
her ne kadar insanın varoluşuna, türünün karakteristik özelliğine, duygusal yapısına uyumsuz olsada, duyusal yönde uzun vadede tahribat yaratsada yalnızlığın olumlu yönlerinden birisi de şu ki bireyselliğin ön planda olması ve yaşamın tüm iplerinin kişiye ait olması.
insan kalabalıklaştıkça, etrafında ki insanlardan etkilenip, karakterinde değişikliklere gidiyor. o zaman saflık gittikçe yok oluyor.
ikinci kısım olan kontrol ise insanın hayatının kontrol etmesiyle alakalı. Yine insan kalabalıklaştıkça çevresi ve ailesi için bir takım fedakarlıklar yapıyor, onlara göre hareket edip, uyum sağlamak adına istemediği şeyleri yapıyor. bu da insanın hayatının kontrolünü bırakmasına hatta bazı durumlarda başkalarının eline teslim etmesine kadar gidebiliyor.
