belli bir sınıfa veya "sanatsal farkındalık azlığına" indirgenemeyecek kadar evrensel olan, insanın kendi sıradanlığıyla nihayet barıştığı o olgunlaşma dönemi. sözlük ulemalarının iddia ettiği gibi sadece totalden biraz zeki fukaraların ergenlik sonu dramı değil; otuzuna gelen her insanın içindeki o gereksiz egoyu törpüleyen, insanı hafifleten en sevimli farkındalık.
