görsel vizyonuna ve fotoğrafçılığına lafım yok ama sinematografisinde boğulan, hikaye anlatmayı ve seyirciyle bağ kurmayı tamamen unutan yönetmen. iran halısı gibi işleniyor denen o filmler, sinema sanatının en temel ögesi olan "hareket" ve "tempo" unsurlarını yok saydığı için bir süre sonra sadece entelektüel mastürbasyondan ibaret birer görsel şölene dönüşüyor, o kadar. sinema salonu, durağan fotoğrafları arka arkaya izleme yeri değildir.
