Modern kitlelerin dijital yalnızlığına ve ekran bağımlılığına "samimiyet" illüzyonuyla yara bandı olan post-modern şovmendir. Sunduğu talk-show formatı; ünlü kültürünün o ulaşılmaz maskesini seyirci önünde yapı söküme uğratarak rasyonalize ederken, aslında kapitalist tüketim toplumunun onaylanma ve dikizleme arzusunu estetik bir eğlence nesnesine dönüştürür.
